ابریشم های صنعتی مدرن به ندرت دارای محصولات 100% ابریشم هستند که عمدتاً ترکیبی از الیاف طبیعی، الیاف مصنوعی و سلولز هستند.
الیاف مصنوعی به الیاف غیرطبیعی گفته می شود که با روش های فیزیکی و شیمیایی ساخته می شوند و به دو نوع الیاف احیا شده و الیاف شیمیایی تقسیم می شوند. الیاف احیا شده از برخی ترکیبات پلیمری طبیعی یا مشتقات آنها به عنوان مواد خام ساخته شده است که در محلول نساجی حل می شود و سپس به یک ماده الیافی می چرخد. الیاف شیمیایی از نفت، گاز طبیعی، زغال سنگ و محصولات کشاورزی و فرعی به عنوان مواد خام ساخته شده از الیاف مصنوعی ساخته شده است. الیاف دست ساز عمدتاً به ابریشم اضافه می شود تا ابریشم ضد انقباض، ضد پروانه و نگهداری آسان تر باشد.
الیاف مصنوعی تنها 100 سال سابقه دارد. پیش از آن، انسان ها برای استفاده در منسوجات و پوشاک و سایر زمینه های تولید به الیاف طبیعی مانند پنبه، پشم، ابریشم و کتان متکی بوده اند. پس از دهه 1950، الیاف مصنوعی مختلف بهطور متوالی، در مقادیر زیاد و قیمتهای پایین به بازار آمدند که به میزان زیادی کل تولید و دامنه استفاده از الیاف نساجی را غنیتر کرد و به رقبای الیاف طبیعی تبدیل شد. ماده اولیه الیاف مصنوعی نفت است، اما منابع نفتی زمین بعد از 30 تا 50 سال تمام می شود. با پیشرفت مستمر اقتصاد اجتماعی و تغییر آگاهی مصرف کننده، به منظور مقابله با بحران نفت و انطباق با روند جهانی مفاهیم حفاظت از محیط زیست، صنعت الیاف نیز به تدریج به توسعه و استفاده از الیاف طبیعی نزدیک می شود. انواع مختلفی از الیاف جدید مانند پنبه رنگی طبیعی، الیاف بامبو، الیاف لیوسل، الیاف PLA، فیبر پروتئین سویا، الیاف پروتئین شفیره کرم ابریشم و غیره بیرون آمده اند که همگی دارای ویژگی های الیاف طبیعی هستند که نه تنها عملکرد عالی اما همچنین سازگار با محیط زیست.
